🎯 Definicja
Model wdrożenia chmury określa, kto jest właścicielem infrastruktury i kto ma do niej dostęp. Trzy główne modele to: Publiczna (współdzielona), Prywatna (dedykowana) i Hybrydowa (mieszana).
🔑 Kluczowe punkty
- Public Cloud (AWS, Azure, GCP): Sprzęt należy do dostawcy (Vendor). Zasoby (np. VM) są publicznie dostępne przez Internet. Płacisz za to, co zużyjesz (OpEx).
- Private Cloud: Sprzęt dedykowany tylko dla jednej firmy. Może stać u klienta (On-Prem) lub w dedykowanej szafie w Data Center. Bezpieczeństwo i kontrola, ale wysoki koszt początkowy (CapEx).
- Hybrid Cloud: Połączenie obu. Np. Baza danych z wrażliwymi danymi stoi “u nas” (Private), a aplikacja webowa skaluje się na AWS (Public).
📚 Szczegółowe wyjaśnienie
Decyzja o modelu zależy od “trójkąta”: Bezpieczeństwo vs Koszt vs Elastczność.
- Startupy wybierają Public Cloud (tani start, szybkie skalowanie).
- Banki wybierają Private/Hybrid (regulacje prawne KNF/RODO wymagają wiedzy, gdzie fizycznie jest dysk).
- Multi-Cloud: Nowy trend – używanie wielu chmur publicznych naraz (np. AWS do compute + GCP do BigQuery), żeby uniknąć Vendor Lock-in.
💡 Przykład zastosowania
Netflix. Netflix działa na AWS (Public Cloud). Nie mają własnych serwerowni do streamingu. Dzięki temu, gdy wychodzi nowy hit (np. Stranger Things), mogą w 5 minut uruchomić 10,000 nowych serwerów, a w nocy je wyłączyć. W modelu Private Cloud musieliby kupić te serwery na własność i stałyby puste przez resztę roku.
📌 Źródła
- NIST Definition of Cloud Computing.
👽 Brudnopis
- Community Cloud - rzadki model, chmura dzielona przez kilka organizacji o wspólnym celu (np. szpitale).
- Sovereign Cloud - chmura publiczna, ale gwarantująca, że dane nie opuszczą granic kraju (ważne w UE).